vleugels van gevoel
Ik vlieg met felgekleurde vleugels,
gemaakt uit het puurste gevoel.
De wind waait, een storm van emotie.
Neergeschoten en gevangen door de jager met zijn hond.
kooi, geblaf
pijn, gevangen
help, oh wind
waai als voorheen
Een engel spreidt haar witte vleugels,
ik ben gered, hoe kan ik haar bedanken?
Weg van het huis, ver weg van de jager, weg uit die benauwende kooi.
Ze raakt me aan, mijn pijn verdwijnt.
Dankbaar vlieg ik weg,
met de vleugels van gevoel.














Comments
Ik vind de eerste strofe erg mooi
de tweede en de laatste heb ik ook absoluut geen probleem mee, de tweede is gaaf met zijn stream of conciousness
de 3e strofe echter vind ik wat minder
maar dat kan aan mij liggen
ik heb niets met engelen
het is trouwens sprijdt, met dt
--
you can only be young once, but you can always be immature
danku.
--
Wie niet durft te denken blijft bang.
Previous PageNext Page